Grasmat ...


met m'n gras zaadloos gemillimeterd groen
in motief op maat geschoren
werd netjes opgeharkt en gekamd
waterpas gerold én tot arena gestampt
en mét stip uitverkoren
straks boos in de houding voor het legioen
en nu weer onderdrukt door versgekalkte lijnen
voor hún tal tégen de elf ontgroende zijnen.

't Signaal start doof tussen het gefluit
fel van leer tégen leer
een fluim proeft de smaak van chewinggum
en gaat vluchtig in de ether via Hilversum
óver, snel heen én weer
uit, als expansie schiet én over stuit
halmen armen als ze koren zijn geworden
en echo's galmen hun gelezen reclameborden.

"Oranje" hóóg, een trio in het zwart
heel beschaafd zou tweemaal drie'kwartier
tót faalt zijn vergeefse duik
over mij heen vloekte gal, plat op z'n buik
een coach wakkert zich rood als 'n gewonde stier
met 'n sfeer, die zijn tribune smeekt uit het hart
over mijn groen bevechten ze een neutrale stand
het dwong me tot een quadraat mals Vaderland.

Geschaafd werden m'n gevoelige sprietjes toen
ontworteld én met de hak weer in de grond geboord
'Auw!' Zijn sliding deed ook mijn sapstroom zeer
foei, fluistert het: 'Hèm nog meer.'
De 'wave' werd even door het duel verstoord
mijn gras stond recht als getuige én tekende groen
toen het geel de daad terecht smoorde in de kiem
en massaal óverstemd werd met: 'Hi-ha-hónderiem!'

Dán ... de thee herleefd 'n kick
achter vist het doel en turft éénmaal meer
loudspeakers loven en geloven zwart op wit morgen
dat succes werd ingezet én ingevet is geborgen
terwijl hun contract wacht als signering op het leer
vindt mijn rust zijn dauw én groei ik
puik als Hollands malsgroen sprietig weer
en niet meer gebukt, spruit ik dankzij ónze Lieve Heer!


Mathieu Simons
Gedicht van Mathieu Simons

Volgende gedicht